Uważa się, że przyczyną sezonowych zaburzeń nastroju może być brak światła słonecznego, dlatego fototerapia wydaje się skuteczną metodą terapeutyczną. Podczas okresu jesienno-zimowego dużo mniejsza ilość światła słonecznego docierającego szczególnie do osób niewidomych i słabowidzących może spowodować znaczne nieprawidłowości w ich rytmach biologicznych.
Celem badania przedstawionego w niniejszej pracy było poznanie wpływu jasnego światła na samoocenę zaburzeń nastroju dzieci i młodzieży niewidomej i słabowidzącej.
Ekspozycji poddane zostało 9 dzieci słabowidzących
i 6 dzieci niewidomych. Jasne światło o intensywności 3500 luksów stosowane było przez 30 min każdego ranka przez 10 kolejnych dni. Naświetlania przeprowadzane były w listopadzie i grudniu. Odpowiedź na
fototerapię mierzona była za pomocą testu samooceny Zillera, gdyż ta prosta, sprawdzona metoda jest całkowicie bezinwazyjna.
Wartość samooceny wzrosła w stosunku do wartości uzyskanych bezpośrednio przed terapią u ok. 73,3% badanych. Najlepsze wyniki uzyskano u niewidomych dziewczynek.
Fototerapia okazała się skuteczną metodą terapeutyczną wpływającą pozytywnie na jakość życia niewidomych
i słabowidzących dzieci i młodzieży (lepsze samopoczucie, samoocena i jakość snu), co potwierdzali również ich
opiekunowie. Bez względu na rodzaj schorzenia narządu wzroku, na które cierpiały badane dzieci, zastosowanie terapii światłem wpływało na poprawę samooceny. Jednakże z powodu pojawiania się objawów ubocznych nawet o niewielkim nasileniu należy dokładnie dobierać i stale monitorować dzieci poddawane fototerapii w celu optymalizacji efektu profilaktycznego lub terapeutycznego. Wnikliwszych badań jednak nadal wymaga intensywność światła zastosowanego u dzieci niewidomych i słabowidzących.