Wyniki badań wskazują na znaczący wzrost zapadalności na cukrzycę typu 2 w ciągu ostatnich 30 lat. Przewidują one również, że ta tendencja się utrzyma. Taki stan rzeczy ma związek ze zmianą stylu życia, z czego wynika równoległe zwiększenie częstości występowania nadwagi i otyłości. Jednak objawy zespołu metabolicznego, dotychczas ściśle wiązanego z otyłością typu brzusznego, pojawiają się stosunkowo często u osób z prawidłowym BMI (Body Mass Index) i obwodem w talii. Celem pracy jest przedstawienie fenotypu TOFI (thin outside fat inside) jako istotnego czynnika patogenezy cukrzycy typu 2. W latach 80. XX wieku pojawiły się pierwsze badania dotyczące MONW (metabolic obese normal weight), czyli fenotypu, który charakteryzuje się występowaniem chorób metabolicznych u osób z prawidłową masą ciała. Od tego czasu nie ustanowiono jednolitych kryteriów rozpoznania MONW, co przysparza trudności w wyodrębnieniu osób, których problem ten dotyczy. Ostatnio pojawiły się prace opisujące fenotyp TOFI, który, jak się wydaje, może doprowadzić do pojawienia się MONW. Osoby, których dotyczy ten problem, pomimo miernie rozwiniętej tłuszczowej tkanki podskórnej, mają zwiększoną ilość tkanki tłuszczowej otaczającej narządy wewnętrzne, co zwiększa ryzyko wystąpienia między innymi insulinooporności i cukrzycy typu 2. W diagnostyce fenotypu TOFI zasadnicze znaczenie odgrywa badanie rezonansem magnetycznym. Dotychczasowe badania nie przyniosły jednoznacznych odpowiedzi o etiopatogenezie TOFI ani o tym, jakie czynniki stymulują jego powstawanie. Profilaktyka i leczenie zespołu obejmuje zwiększenie aktywności fizycznej, promocje prawidłowych nawyków żywieniowych, a w niektórych przypadkach również stosowanie metforminy