U osób urodzonych z małą masą ciała stwierdza się zwiększone ryzyko wystąpienia nadciśnienia tętniczego, dyslipidemii, chorób układu sercowo-naczyniowego, cukrzycy typu 2 w wieku dorosłym. U osób urodzonych z makrosomią również występuje zwiększone ryzyko późniejszego wystąpienia cukrzycy typu 2 i chorób sercowo-naczyniowych w wieku dorosłym. Bardzo ważne są więc badania służące zidentyfikowaniu czynników ryzyka zaburzeń wewnątrzmacicznego wzrastania płodu. Cel pracy. Celem pracy była ocena zależności między zachowaniami zdrowotnymi oraz wskaźnikami hematologicznymi kobiet ciężarnych a masą urodzeniową noworodków. Materiał i metody. Materiał badań stanowiły dane 274 kobiet i ich dzieci. Przy pomocy ankiety zebrano informacje na temat miejsca zamieszkania, wysokości i masy ciała, palenia papierosów oraz sposobu żywienia w czasie ciąży. Informacje dotyczące kolejności ciąży, przebiegu i czasu trwania ciąży oraz parametrów hematologicznych zebrano na podstawie analizy dokumentacji medycznej. Wyniki. Kobiety z niedowagą przed ciążą częściej rodziły dzieci z małą masą w stosunku do wieku płodowego, natomiast dzieci z dużą masą w stosunku do wieku płodowego częściej rodziły kobiety z nadwagą lub otyłością przed ciążą (p=0.0076) oraz te, u których stwierdzono w ciąży przyrost masy większy niż zalecany (p=0.0081). Matki, które urodziły dzieci z dużą masą w stosunku do wieku płodowego, częściej posiadały wyższe wartości wskaźników hematologicznych w pierwszym trymestrze ciąży w porównaniu z matkami dzieci o niższej masie w stosunku do wieku płodowego. Spożycie poszczególnych grup produktów przez matki w czasie ciąży nie różnicowało w istotny sposób masy urodzeniowej noworodków. Wnioski. Czynnikami istotnie różnicującymi wielkość urodzeniowej masy ciała w stosunku do wieku płodowego były BMI matki przed ciążą oraz całkowity przyrost masy w czasie ciąży. Wśród kobiet z nadwagą i otyłością planujących prokreację wskazana jest normalizacja masy ciała w celu zmniejszenia ryzyka urodzenia noworodka z hipertrofią.