Coraz więcej uwagi poświęca się deficytom społecznego poznania oraz ich wpływowi na przebieg i kształt psychopatologii zaburzeń odżywiania. Jedną z form społecznego poznania jest mentalizacja. Można ją zdefiniować jako zdolność postrzegania, interpretacji i rozumienia zachowania poprzez odwołanie do stanów wewnętrznych – zarówno własnych, jak i innych osób. Mimo że tematyka mentalizacji u pacjentów z zaburzeniami odżywiania już kilkakrotnie została podjęta w literaturze, wciąż niewiele wiadomo na temat tego, jak procesy mentalizacji różnią się w zależności od konkretnej diagnozy z kręgu zaburzeń odżywiania. Dlatego celem niniejszej pracy było dokonanie przeglądu literatury empirycznej, który podsumuje, porówna i skontrastuje umiejętności mentalizacji u pacjentów z bulimią oraz anoreksją. Spodziewano się, że u pacjentów z jadłowstrętem psychicznym okaże się ona słabiej rozwinięta niż u pacjentów z bulimią. W drugiej części artykułu przybliżono również jedną z metod leczenia ukierunkowaną na poprawę umiejętności mentalizacji. Artykułów szukano w bazie PsycInfo. Rezultaty w dużej mierze potwierdziły hipotezy. Znaleziono obszerne badania potwierdzające znaczące deficyty w mentalizacji u pacjentów z anoreksją. Pomimo braku znaczących deficytów w tym obszarze u pacjentów z bulimią badania sugerują występowanie u nich tendencji do używania dysfunkcyjnych strategii regulacji emocji. Terapia oparta na mentalizacji (MBT), podobnie jak programy usprawniania społecznego poznania, wydaje się obiecującą metodą terapeutyczną ukierunkowaną na rehabilitację deficytów umiejętności mentalizacji, a także na poprawę regulacji emocjonalnej u pacjentów z zaburzeniami odżywiania.