W ostatnich dekadach związek pomiędzy występowaniem celiakii a innymi autoimmunologicznymi schorzeniami, takimi jak autoimmunologiczne schorzenia tarczycy czy cukrzyca typu 1, został ustalony w wielu badaniach i jest do dziś przedmiotem klinicznych i naukowych obserwacji na całym świecie. Cukrzyca typu 1 (T1DM) i choroba trzewna (CD) mają podobne tło genetyczne związane z genotypem HLA-DQ2 / DQ8. Współzależność pomiędzy spożywaniem glutenu a późniejszym rozwojem cukrzycy typu 1 została wykazana w badaniach u ludzi i u zwierząt doświadczalnych. Badania te dowiodły, że dieta bez zawartości glutenu obniża poziom receptora NKG2D i ekspresje jego ligandów u myszy (GF). Tak więc gluten może rzutować na rozwój cukrzycy poprzez wpływ na modyfikację wzoru stosunku cytokiny/chemokiny, powodującą profil zapalny. Potwierdza to ważną rolę spożycia glutenu w patogenezie cukrzycy typu 1. Uzasadnione jest prowadzenie dalszych badań w celu wyjaśnienia, czy dieta bezglutenowa może zapobiec chorobie u osób predysponowanych lub czy może być zastosowana u pacjentów ze świeżo rozpoznaną cukrzycą w celu zatrzymania jej rozwoju. Te obserwacje mogę być ważne w pierwotnej prewencji cukrzycy.