Sirtuiny, produkty ekspresji genu SIRT, podzielone zostały na 7 klas zgodnie ze składem aminokwasowym i lokalizacją komórkową. Czynniki te, zwane białkami długowieczności, stanowią grupę deacetylaz histonowych, zależnych od dinukleotydu nikotynoamidoadeninowego (NAD). Na szczególną uwagę zasługuje białko sirtuina 1, która dodatkowo deacetyluje liczne czynniki transkrypcyjne, receptory i enzymy. Poprzez swoje działanie wpływa na zmniejszenie aktywności receptorów glikokortykosterydowych w organizmie. Produkt ekspresji genu SIRT1 odpowiada za apoptozę, różnicowanie, starzenie komórek, ponadto wpływa na regulację gospodarki węglowodanowej i lipidowej. Ma znaczenie kardioprotekcyjne i hipotensyjne. Zmniejsza kumulację tłuszczu i redukuje ryzyko otyłości trzewnej. Zmniejszenie ekspresji genu SIRT1 predysponuje więc do rozwoju zespołu metabolicznego. Zaburzenia homeostazy sirtuiny 1 obserwujemy także w niektórych chorobach nowotworowych, głównie hormonozależnym raku piersi, jajnika i prostaty, a także w przypadku białaczek i chłoniaków. Komponenty wpływające na aktywację ekspresji genu SIRT1 lub cząsteczki o biologicznych właściwościach sirtuiny 1 stwarzają nadzieję na terapię metaboliczną cukrzycy typu 2, otyłości, nadciśnienia, dyslipidemii. Analizując plejotropowy wpływ sirtuiny 1 na liczne szlaki metaboliczne, wydaje się, że szczególnie korzystny efekt suplementacji preparatami zwiększającymi poziom ekspresji genu SIRT1 mogliby odnieść pacjenci leczeni z powodu ostrej białaczki limfoblastycznej z zastosowaniem wysokodawkowanej glikokortykoterapii. Mogłoby to ograniczyć liczne wczesne i późne powikłania leczenia onkologicznego oraz zwiększyć przeżywalność pacjentów.