Wstęp. Wzrost występowania cukrzycy typu 1 (DM1) i zespołu policystycznych jajników (PCOS), zwykle przyczyny bezowulacyjnej niepłodności, prowadzi do coraz częstszego ich współwystępowania. Celem pracy jest usystematyzowanie wiedzy na temat współwystępowania cukrzycy typu 1 oraz zespołu policystycznych jajników i ich wzajemnego na siebie wpływu, szczególnie w grupie nastolatek. Materiał i metody. Przy użyciu dostępnych baz danych medycznych zidentyfikowano piśmiennictwo, przeprowadzając następnie jego analizę i syntezę. Wnioski. Obecnie nie jest znana częstość współwystępowania DM1 i PCOS u dziewcząt. Aktualny stan wiedzy na temat współwystępowania DM1 i PCOS u dorosłych kobiet wskazuje na konieczność wczesnej diagnostyki w kierunku ich współistnienia oraz szybkiej interwencji terapeutycznej, konieczne są jednak dalsze badania. Zarówno u dziewcząt z DM1, jak i bez, można rozpoznawać PCOS po upłynięciu 2 lat od menarche lub gdy menarche nie wystąpi do końca 16 roku życia. W obu grupach powinny zostać spełnione wszystkie trzy kryteria rotterdamskie. W okresie od menarche do końca drugiego roku miesiączkowania możliwe jest rozpoznanie średniego/wysokiego ryzyka rozwoju PCOS. Po 4 roku od menarche pacjentkę należy traktować jak dorosłą. Takie podejście zapobiegnie różnicom w diagnozie wynikającym z prawnych definicji dorosłości w różnych krajach. U dziewcząt z DM1 zalecane jest rozpoczęcie leczenia już pojedynczych składowych PCOS celem zmniejszenia ryzyka jego rozwoju.