Wstęp. Współcześnie od osób wykonujących zawód pielęgniarki oczekuje się wysokich kwalifikacji, kompetencji i profesjonalizmu.
W świetle ustawy z 5 lipca 1996 roku o zawodach pielęgniarki i położnej "zawody pielęgniarki i położnej są zawodami samodzielnymi".
W dobie autonomii pielęgniarka nie jest postrzegana przez pryzmat zleceń i poleceń lekarskich. To osoba pracująca z pacjentem i lekarzem,
a nie dla lekarza. We wszystkich działaniach pielęgniarek zawsze w centrum musi się znajdować podmiot opieki. Powinien być obiektem
zainteresowania, a pielęgniarka ma być współpartnerem, nauczycielem oraz rzecznikiem jego praw. Na przestrzeni wieków, wraz z rozwojem
nauk społecznych i medycznych, zmieniały się role i zadania, jakie stały przed osobami wykonującymi czynności pielęgnacyjno-opiekuńcze.
Pielęgniarstwo ewoluowało od spontanicznej, pełnionej z odruchu serca i pobudek filantropijnych opieki nad chorymi, do profesjonalnego
wykonywania zawodu. Są to działania zorganizowane systemowo i ujęte w normy prawne.

Cel pracy. Ocena poziomu wiedzy pielęgniarek na temat autonomii zawodowej.

Materiał i metody. Badania przeprowadzono w 2008 roku wśród 200 pielęgniarek czynnie pracujących w otwartych i zamkniętych placówkach
ochrony zdrowia na terenie Łodzi. Uzyskane wyniki analizowano za pomocą testów nieparametrycznych c2 Pearsona.

Wyniki i wnioski. Wykazano niski poziom świadomości pielęgniarek z zakresu autonomii zawodowej i samodzielności zawodu pielęgniarskiego.
Z badań własnych wynika, że poziom świadomości zwiększał się wraz z poziomem wykształcenia i krótszym okresem stażu pracy.
Stwierdzono zależność statystyczną na poziomie p < 0,001. W badaniach wykazano także niski poziom wiedzy na temat funkcji zawodowych
pielęgniarki. Stwierdzono zależność statystyczną między poziomem wykształcenia a poziomem wiedzy na temat funkcji pielęgniarskich
(p < 0,001), natomiast nie zaobserwowano zależności (p > 0,05) od stażu pracy.

Problemy Pielęgniarstwa 2010; 18 (4): 477-482