Wstęp: Istotną grupę problemów w praktyce ginekologicznej stanowią zaburzenia miesiączkowania. Hiperprolaktynemia to stężenie prolaktyny (PRL) przekraczające normę, będące częstą przyczyną zbyt rzadkich miesiączek, czyli cykli typu oligomenorrhoea.
Cel pracy: Wykazanie roli oceny stężenia PRL u pacjentek z cyklami typu oligomenorrhoea.
Materiał i metody: Analizie poddano wyniki badań dotyczących oceny stężeń PRL u 99 pacjentek w wieku 17–21 lat z zaburzeniami cyklu miesiączkowego typu oligomenorrhoea, bez klinicznych cech innych endokrynopatii i ze stresem w wywiadzie. Grupę kontrolną stanowiło 75 pacjentek z regularnymi miesiączkami (cyklami typu eumenorrhoea) w wieku 17–21 lat. Dodatkowo u pacjentek w grupie badanej wykonano test z metoklopramidem w celu wykluczenia autonomicznego wydzielania PRL.
Wyniki: Na podstawie danych z piśmiennictwa i wyników badań statystycznych (test 2) wykazano istotne różnice w częstości występowania zwiększonego stężenia PRL u pacjentek z zaburzeniami cyklu typu oligomenorrhoea. Wartości stężenia PRL poniżej 200 ng/ml nie wskazywały na organiczną przyczynę hiperprolaktynemii (wg tabel). Wyniki badań zdają się potwierdzać dane z piśmiennictwa, że pacjentki w wieku rozwojowym ze względu na typową dla tego okresu życia labilność emocjonalną są szczególnie podatne na stres, co uznawane jest za jedną z przyczyn hiperprolaktynemii – niestabilność dynamiki hormonalnej osi podwzgórze– przysadka–jajnik u dziewcząt i młodych kobiet przyczynia się do częstego występowania u nich nieregularnych cykli miesiączkowych o typie oligomenorrhoea.
Wnioski: U pacjentek z zaburzeniami miesiączkowania typu oligomenorrhoea istnieje konieczność diagnostyki hormonalnej z uwzględ- nieniem oceny stężeń PRL.