Wstęp:

Wyniki badań wskazują, że związek depresji i otyłości ma dwukierunkowy charakter, co oznacza, że każde z tych schorzeń zwiększa ryzyko wystąpienia drugiego. Uważa się, że do zahamowania epidemii otyłości niezbędne jest skupienie uwagi na populacji młodych dorosłych, czyli osób w wieku 18–25 lat. Celem badania jest analiza jedzenia emocjonalnego i procesu zapalnego jako prawdopodobnych mechanizmów współwystępowania nadwagi/otyłości i objawów depresji w populacji młodych kobiet.

Materiał i metody:

W grupie 137 studentek przeprowadzono badania kwestionariuszowe (Skala depresji Becka, kwestionariusz TFEQ-18, kwestionariusz autor­ski) i badania laboratoryjne (stężenie w surowicy krwi leptyny, adiponektyny, interleukiny 6, czynnika martwicy nowotworów a, białka C-reaktywnego). U 66 badanych wykonano również analizę składu ciała.

Wyniki:

Większość badanych miała normalną masę ciała, średnia wartość współczynnika masy ciała (body mass index – BMI) w badanej grupie wynosiła 22,1 ±3,9. Ponad połowa badanych (52,9%) wykazywała objawy depresji. Wartość BMI była istotnie pozytywnie związana z nasileniem objawów depresji, a ponadto istotnie związana z jedzeniem pod wpływem emocji, stężeniem białka C-reaktywnego, leptyny i interleukiny 6 w surowicy. Nasilenie objawów depresji było istotnie związane z jedzeniem pod wpływem emocji.

Wnioski:

Wyniki badania wskazują na istotną rolę jedzenia pod wpływem emocji we współwystępowaniu nadwagi/otyłości i objawów depresji w grupie młodych kobiet. Jedzenie pod wpływem emocji może zatem stanowić ważny cel interwencji zmierzających do redukcji masy ciała w tej grupie. Niezbędne są dalsze badania dotyczące identyfikacji innych mechanizmów współwystępowania otyłości i depresji w grupie młodych dorosłych oraz opracowania programów prewencyjnych i interwencji terapeutycznych.