Celem pracy jest ocena opłacalności stosowania inhibitorów czynnika martwicy nowotworów a (tumour necrosis factor a – TNF-α) – etanerceptu, infliksymabu i adalimumabu w III rzucie leczenia aktywnej postaci reumatoidalnego zapalenia stawów (RZS) w warunkach polskich. W wykonanej analizie kosztów – użyteczności, oceniany efekt stanowiły zyskane lata życia, skorygowane o jego jakość (QALY). Posłużono się probabilistycznym modelem symulacji zdarzeń nieciągłych w dożywotnim horyzoncie czasowym. Dane na temat charakterystyk ocenianej populacji, praktyki klinicznej, a także zależności jakości życia i wielkości zużycia zasobów od stopnia niepełnosprawności HAQ, oszacowano dla polskich warunków i wśród polskiej populacji pacjentów z RZS. Porównanie inhibitorów TNF-α (skojarzonych z metotreksatem) z tradycyjnymi lekami modyfikującymi przebieg choroby (LMPCh) wykazało, że są to terapie bardziej skuteczne, ale równocześnie droższe. Najniższe wartości parametru ICER (inkrementalny współczynnik kosztów – efektywności), szacującego koszty uzyskania dodatkowego roku życia w pełnym zdrowiu, odnotowano dla etanerceptu. Wartość parametru ICER dla porównania wariantów: etanerecept + LMPCh vs LMPCh jest równa 115 788,28 [zł/QALY], a infliksymab + LMPCh vs LMPCh – 134 877,45 [zł/QALY]. Spośród analizowanych preparatów najmniej opłacalny okazał się adalimumab – ICER dla porównania wariantów: adalimumab + LMPCh vs LMPCh wynosi bowiem 142 782,53 [zł/QALY]. Podobne zależności odnotowano również w przypadku analizy podgrup pacjentów z wczesnym i późnym RZS. Analiza kosztów – użyteczności inhibitorów TNF-α w leczeniu RZS w Polsce wskazuje na etanercept jako najbardziej opłacalny lek z tej grupy terapeutycznej.