Neuropsychiatria i Neuropsychologia

Streszczenie

3-4/2014 vol. 9

Artykuł oryginalnyCechy temperamentu afektywnego i schizotypii a występowanie choroby afektywnej u potomstwa pacjentów leczonych litem

Neuropsychiatria i Neuropsychologia 2014; 9, 3–4: 95–103
Data publikacji online: 2015/03/10
Pełna treść artykułu
Wstęp: Celem pracy było badanie temperamentu afektywnego mierzonego skalą TEMPS-A (Temperament Evaluation of Memphis, Pisa, Paris and San Diego Autoquestionnaire) oraz schizotypii mierzonej skalą O-LIFE (Oxford-Liverpool Inventory of Feelings and Experiences) w grupie potomstwa osób z chorobą afektywną dwubiegunową (ChAD) leczonych profilaktycznie litem w kontekście występowania u potomstwa choroby afektywnej.

Materiał i metody: Badaniem objęto 50 osób (27 kobiet, 23 mężczyzn), będących potomstwem 36 pacjentów z ChAD leczonych profilaktycznie litem przez 5–38 lat. W tej grupie 13 osób stanowiło potomstwo tzw. excellent lithium responders (ELR) – osób uzyskujących znakomity profilaktyczny efekt działania litu. Oceniano występowanie choroby afektywnej za pomocą kryteriów ICD-10

i DSM-IV oraz wykonano badania skalami TEMPS-A  oraz O-LIFE.

Wyniki: W badanej grupie 12 osób (24%) było leczonych z powodu chorób afektywnych. Procent osób chorych był istotnie wyższy wśród potomstwa ELR w porównaniu z pozostałymi (46% vs 16%). Potomstwo z chorobami afektywnymi uzyskało wyższe wyniki temperamentu depresyjnego i lękowego w skali TEMPS-A oraz dezorganizacji poznawczej w skali O-LIFE. Grupa obejmująca zdrowe potomstwo ELR uzyskała istotnie niższe wyniki dla temperamentu depresyjnego i lękowego oraz dla wymiaru dezorganizacji poznawczej, natomiast istotnie wyższe dla temperamentu hipertymicznego w porównaniu z potomstwem ELR, u którego występowały zaburzenia afektywne.

Wnioski: Uzyskane wyniki wskazują na szczególnie częste występowanie choroby afektywnej u potomstwa ELR. Wysokie wskaźniki temperamentu depresyjnego i lękowego oraz cech dezorganizacji poznawczej stanowią czynnik ryzyka występowania choroby afektywnej zarówno w całej grupie, jak i w grupie potomstwa ELR. W grupie potomstwa ELR nasilenie temperamentu hipertymicznego zmniejszało ryzyko wystąpienia zaburzeń afektywnych.
Udostępnij
without publication fees