Celem pracy była próba oceny wpływu współistniejących zmian zwyrodnieniowo-wytwórczych na wyniki leczenia chorych z zespołami bólowo-korzeniowymi, związanymi z przepuklinami lędźwiowych krążków międzykręgowych. Przeanalizowano wyniki leczenia 331 chorych podzielonych na grupy w zależności od stopnia rozwoju zmian zwyrodnieniowo-wytwórczych kręgosłupa. Chorzy sami oceniali ogólny wynik leczenia za pomocą 100-stopniowej wizualnej skali analogowej (VAS). Bardziej szczegółowa ocena wyników leczenia była prowadzona przez lekarzy, którzy odrębnie określali stopień nasilenia bólu (wg 4-stopniowej skali), niedowładów (wg 3-stopniowej skali) i zakresu ruchów kręgosłupa (wg 3-stopniowej skali). W ogólnej ocenie stanu zdrowia dokonywanej przez chorych, wyniki leczenia były porównywalne i niezależne od stopnia rozwoju współistniejących zmian zwyrodnieniowo-wytwórczych. W szczegółowej ocenie stanu zdrowia na podstawie wyników badania lekarskiego, a dotyczącego stopnia nasilenia bólu, niedowładów i zakresu ruchów kręgosłupa także nie stwierdzono istotnych statystycznie różnic efektu leczniczego w wyodrębnionych grupach chorych. Biorąc pod uwagę zarówno subiektywną, jak i obiektywną ocenę wyników leczenia zachowawczego chorych z zespołami bólowo-korzeniowymi w przebiegu przepuklin lędźwiowych krążków międzykręgowych, współistniejące zmiany zwyrodnieniowo-wytwórcze, nawet znacznie rozwinięte, nie pogarszają w istotny sposób efektu terapeutycznego.