Terminem „poznanie społeczne” (social cognition) określa się szereg zdolności służących do odbioru informacji społecznych z otoczenia. Wiele badań dotyczących poznania społecznego koncentruje się na takich procesach, jak: mentalizacja, nazywana inaczej teorią umysłu, percepcja emocji oraz styl atrybucji. Odkąd problematyka związana z poznaniem społecznym stała się przedmiotem zainteresowania także psychiatrii, znacznie się poszerzył zasięg, w jakim jest ona eksplorowana. Z perspektywy deficytu owych funkcji można analizować nie tylko takie zaburzenia, jak autyzm, lecz także schizofrenię czy chorobę afektywną dwubiegunową (ChAD). W niniejszym artykule zagadnienie poznania społecznego zostanie omówione w kontekście zaburzeń psychicznych, takich jak schizofrenia oraz ChAD. Zwrócono uwagę na fakt, że deficyty poznania społecznego są charakterystyczne nie tylko dla pacjentów znajdujących się w stanie zaostrzenia choroby, lecz także w stanie wyrównania klinicznego. Ponadto przedstawiono dwa ogólne kierunki rozwoju metod rehabilitacyjnych stosowanych w zaburzeniach psychicznych: 1) metoda określana mianem poznawczej rehabilitacji, skoncentrowana na poprawie funkcji poznawczych, oraz 2) metoda rehabilitacji funkcjonowania społecznego, w tym poznania społecznego. Niniejszy artykuł zawiera przegląd metod służących rehabilitacji poznania społecznego, ze szczególnym uwzględnieniem rehabilitacji procesów mentalizacyjnych. Zakłada się, że rehabilitacja funkcjonowania społecznego, której integralną część stanowią interwencje w zakresie poznania społecznego, to metoda, która w połączeniu z farmakoterapią, psychoterapią oraz psychoedukacją najpełniej odpowiada potrzebom osób z zaburzeniami psychicznymi.