Dotychczasowe koncepcje neuroprzekaźnikowe zakładały dominujący udział układów serotoninergicznego i dopaminergicznego w patogenezie zespołu obsesyjno--kompulsyjnego ( obsessive-compulsive disorder – OCD). W niniejszej pracy przedstawiono dane dotyczące roli układu glutaminergicznego w etiopatogenezie tej choroby. Omówiono najważniejsze składowe układu glutaminergicznego, m.in. receptory jonotropowe i metabotropowe oraz transportery aminokwasów pobudzających. Badania genetyczno-molekularne wskazują na związek genu transportera glutaminianu z predyspozycją do wystąpienia choroby. Wykazano, że układ glutaminergiczny może działać immunomodulacyjnie, co koresponduje z immunologicznymi koncepcjami do OCD. W ostatnich latach opisano model neurobiologiczny OCD zakładający udział układu glutaminergicznego w patogenezie choroby w kontekście funkcjonowania sieci neuronalnych zaangażowanych w etiopatogenezę zespołu natręctw i prawdopodobny wpływ cytotoksyczny glutaminianu doprowadzający do zmian funkcji niektórych struktur mózgu. Na zakończenie omówiono możliwości zastosowania leków wpływających na układ glutaminergiczny, takich jak memantyna, D-cykloseryna, N-acetylocysteina, riluzol, topiramat i lamotrygina, w terapii pacjentów z OCD.