Atopowe zapalenie skóry jest przewlekłą chorobą zapalną skóry, której towarzyszy uporczywy świąd. Najliczniejszą grupę chorych stanowią dzieci – w zależności od danych epidemiologicznych do 20% populacji pediatrycznej. Choroba jest złożona i wieloczynnikowa, a na jej patogenezę składają się zaburzenia genetyczne, immunologiczne, defekt bariery naskórkowej oraz zakłócenie równowagi mikrobiologicznej skóry. Bodźcami wyzwalającymi lub zaostrzającymi schorzenie są czynniki środowiskowe, takie jak zwiększona ekspozycja na alergeny powietrznopochodne i pokarmowe, zanieczyszczenie środowiska, niska temperatura, wilgotność, infekcje, kosmetyki czy silne detergenty. Do obrazu klinicznego należą zmiany o charakterze wypryskowym o różnej lokalizacji, charakterystycznej dla danego wieku. Choroba może się utrzymywać przez całe życie pacjenta. Charakteryzuje się nawrotowym przebiegiem z następującymi po sobie okresami zaostrzeń i remisji. W codziennej praktyce lekarskiej nasilenie dolegliwości skórnych można zaobserwować w okresie jesienno-zimowym. W celu utrzymania długoterminowej niskiej aktywności choroby w tym czasie należy otoczyć pacjentów szczególną troską.