Leki przeciwpsychotyczne (neuroleptyczne) zaczęto stosować w leczeniu schizofrenii na początku lat 50. XX w. Atypowe leki przeciwpsychotyczne (ALP), o szczególnym profilu farmakologicznym, wprowadzane od lat 90. miały być skuteczne w szerszym spektrum objawów schizofrenii (deficytowych, afektywnych, poznawczych) oraz wywoływać mniej zaburzeń ze strony układu pozapiramidowego. Niektóre ALP (klozapina, olanzapina, amisulprid, risperidon) okazały się bardziej skuteczne w schizofrenii od leków typowych. Wykazano również, że ALP mają właściwości normotymiczne, co sprawia, że są coraz szerzej stosowane w chorobie afektywnej dwubiegunowej. W depresji lekoopornej ALP podaje się obecnie w celu potencjalizacji działania leków przeciwdepresyjnych. Atypowe leki przeciwpsychotyczne używane są również w zespołach lękowych, chorobie Parkinsona oraz zespołach otępiennych.