Wstęp

Miastenia rzekomoporaźna (myasthenia gravis – MG), inaczej choroba Erba-Goldflama, to choroba nerwowo-mięśniowa o podłożu autoimmunologicznym. Objawem osiowym jest nadmierna męczliwość i osłabienie mięśni prążkowanych w wyniku zaburzonego przekaźnictwa acetylocholiny (AChR). Uzyskane dotychczas dane wskazują, że osoby z MG charakteryzuje obniżenie prawie wszystkich komponentów jakości życia, co jest związane zarówno z ich sprawnością fizyczną, jak i funkcjonowaniem psychologicznym. U pacjentów z MG znacznie częściej niż u innych ludzi są diagnozowane zaburzenia depresyjne i lękowe. Zaprezentowane badania miały na celu dokonanie charakterystyki funkcjonowania emocjonalnego pacjentów z MG.

Materiał i metody

Badania objęły 24 osoby z MG niebędące w ciężkim stanie somatycznym i 24 osoby zdrowe. Wykorzystano następujące narzędzia: Inwentarz stanu i cechy lęku (STAI), Kwestionariusz radzenia sobie w sytuacjach stresowych (CISS), Skalę kontroli emocji (CECS), Skalę akceptacji choroby (AIS) oraz Kwestionariusz pomiaru jakości życia (FACT-F).

Wyniki

Pacjenci z MG uzyskują istotnie wyższy wynik w poziomie nasilenia lęku jako cechy niż osoby zdrowe. Niski poziom męczliwości towarzyszy niższemu poziomowi aktualnego lęku oraz mniejszemu nasileniu stylu emocjonalnego w radzeniu sobie w sytuacjach stresowych. Akceptacja choroby łączy się z niskim poziomem lęku i strategii emocjonalnych.

Wnioski

Stan emocjonalny odgrywa ważną rolę u osób z miastenią rzekomoporaźną. Istotne zatem jest zapewnienie osobom z MG oddziaływań psychoterapeutycznych, a także poprawa współpracy lekarzy neurologów z psychoterapeutami.