Poporodowe uszkodzenia dna miednicy mogą dotyczyć jednego lub wielu mięśni. Do spontanicznych klinicznie jawnych uszkodzeń (pęknięć) krocza przy porodzie dochodzi często, zazwyczaj jednak nie są one zaawansowane i obejmują jedynie śluzówkę pochwy i skórę krocza (pęknięcie I stopnia). Rzadziej uszkodzenie obejmuje mięśnie krocza (pęknięcie II stopnia), wyjątkowo, tj. u 1–2% pacjentek dochodzi do pęknięć III stopnia (obejmujących zwieracze odbytu) i IV stopnia (obejmujących również śluzówkę odbytnicy). Objawy świadczące o uszkodzeniu mięśni dna miednicy w czasie porodu, tj. nietrzymanie gazów i/lub stolca występują u 13–25% pacjentek po porodzie drogami natury. W obrazie ultrasonograficznym uszkodzenia takie są stwierdzane u 35–40% kobiet. Poniższy artykuł jest przeglądem metod diagnostycznych, stosowanych w diagnostyce poporodowych zmian w obrębie struktur dna miednicy, w tym uszkodzeń zwieraczy odbytu i przetok odbytowo-odbytniczo-pochwowych, przedstawia i zalety i ograniczenia, a także potencjalne możliwości tych metod. Omówiono w nim kolejno wywiad i badanie ginekologiczne, wywiad i badanie proktologiczne oraz badania dodatkowe, tj. endoskopowe, czynnościowe i radiologiczne, w tym zwłaszcza endosonografię.