Wstęp. W terapii nadciśnienia tętniczego (NT), oprócz leczenia farmakologicznego, istotne miejsce zajmuje prozdrowotny styl życia. Zwraca
się też uwagę na znaczenie wpływu posiadanych zasobów osobistych na konsekwentne realizowanie zaleceń terapeutycznych; wśród
nich wartym rozważenia jest poziom dyspozycyjnego optymizmu, którego istotą jest tendencja do pozytywnej percepcji świata i własnej
przyszłości.
Cel pracy. Celem pracy była próba stwierdzenia zależności między poziomem dyspozycyjnego optymizmu a wybranymi zachowaniami
zdrowotnymi u chorych na nadciśnienie tętnicze.
Materiał i metody. W badaniach wzięło udział 100 osób chorujących na nadciśnienie tętnicze. Do badań wykorzystano autorski kwestionariusz
ankiety, badający zachowania zdrowotne i Test Orientacji Życiowej (LOT–R), którego autorami są Scheier, Carver, Bridges, w adaptacji
Poprawy i Juczyńskiego, badający poziom dyspozycyjnego optymizmu.
Wyniki. Wskaźnik dyspozycyjnego optymizmu w badanej grupie wyniósł 16,57. Mężczyźni posiadali istotnie wyższy poziom dyspozycyjnego
optymizmu od kobiet. Wyższy istotnie poziom dyspozycyjnego optymizmu cechował także osoby starsze i osoby z wyższym wykształceniem.
Wykazano istotne statystycznie zależności między wyższym poziomem dyspozycyjnego optymizmu a pozytywnymi zachowaniami
zdrowotnymi, takimi jak podejmowanie aktywności fizycznej, spożywanie owoców i warzyw oraz ryb. Istotnie niższy poziom
dyspozycyjnego optymizmu cechował osoby nadużywające soli w diecie, spożywające alkohol lub palące papierosy.
Wnioski. Uzyskane wyniki badań wskazują na potrzebę większego zaangażowania się lekarzy, pielęgniarek, dietetyków i innych profesjonalistów
w edukację pacjentów z NT, w zakresie wpływu prozdrowotnego stylu życia na zdrowie i efektywność terapii hipotensyjnej oraz
zwrócenia szczególnej uwagi na posiadane przez pacjentów zasoby osobiste, w tym dyspozycyjny optymizm.
Problemy Pielęgniarstwa 2013; 21 (1): 21–28