Streszczenie
1/2005
vol. 13
Ekspresja genu neprylizyny w różnych schorzeniach sromu
Gin Prakt 2005, 1; 7: 30-33
Data publikacji online: 2005/03/07
Gen neprylizyny (NEP) podlega alternatywnemu splicingowi do 4 rodzajów transkryptów: 1, 1 bis, 2a i 2b. Celem pracy było określenie ilości kopii poszczególnych transkryptów i ich znaczenie w tkankach sromu o różnym stopniu patologii. Materiał do badań był pobierany w trakcie operacji raka sromu (17 próbek), liszaja twardzinowego (9 próbek) oraz zdrowej skóry z marginesu chirurgicznego, w trakcie operacji plastycznych sromu i krocza jako grupa kontrolna (7 próbek). Wszystkie próbki poddano analizie RT-PCR oraz weryfikacji histopatologicznej. W grupie liszaja twardzinowego, dobrze zróżnicowanego raka sromu (G-1) oraz w grupie kontrolnej nie stwierdzono transkryptów 1 bis i 2b. Transkrypty te były obecne jedynie w próbkach umiarkowanie lub słabo zróżnicowanego raka sromu (G-2, G-3). W grupie liszaja twardzinowego nie stwierdzono ekspresji NEP, za wyjątkiem małych ilości transkryptu 2a. Liczba kopii mRNA transkryptów 2a i 2b w grupie umiarkowanie lub słabo zróżnicowanego raka sromu (G-2, G-3) była wyższa znacząco statystycznie aniżeli w grupie dobrze zróżnicowanego raka sromu (G-1). Wydaje się, że transkrypty NEP 2a i 2b biorą udział w progresji raka sromu, niemniej niezbędne są dalsze badania na większych grupach pacjentek.
Słowa kluczowe
neprylizyna, patologia sromu, RT-PCR
Zintergrowane z