Celem pracy było porównanie endosonografii bez wzmocnienia kontrastowego (PBE) i ze wzmocnieniem kontrastowym (EK) w diagnostyce przetok odbytniczo-pochwowych i przednich urazów zwieraczy odbytu.
Materiał i metoda: w latach 1999–2002 endosonografię kanału odbytu aparatem Bruel&Kjaer z głowicą 7.0 MHz wykonano u 148 osób z klinicznym podejrzeniem przetoki odbytu. Zastosowano własne techniki badania przetok i zwieraczy odbytu.
Wyniki: Rozpoznano 11 przetok odbytniczo-pochwowych a u 79 proc. kobiet przedni uraz zwieraczy odbytu. PBE i EK miały porównywalną wartość w określaniu typu przetok odbytniczo-pochwowych. Własna technika badania zwieraczy odbytu pozwoliła wykluczyć ich uszkodzenie rozpoznane w PBE.
Wnioski: Endosonografia jest cennym badaniem w diagnostyce przetok odbytu i przednich urazów zwieraczy odbytu.