Wstęp: Łagodne zaburzenia poznawcze (mild cognitive impairment – MCI) to stan kliniczny pomiędzy normalnym starzeniem się a chorobą Alzheimera (Alzheimer’s disease – AD). Choroba Alzheimera to najczęstsza przyczyna otępienia, a starsze osoby, u których wystąpiły MCI, mają wyższe niż w populacji ogólnej w danej grupie wiekowej prawdopodobieństwo przejścia do otępienia, oceniane na ok. 10–15% na rok.

Cel pracy: Ocena przydatności testu identyfikacji zapachów w diagnostyce łagodnych zaburzeń poznawczych oraz jako wczesnego markera łagodnych zaburzeń poznawczych i konwersji MCI do AD.

Dokonano przeglądu literatury przedmiotu, na podstawie którego wyodrębniono 16 prac, w których wykorzystywano test identyfikacji zapachów w diagnostyce MCI. Dziewięć z nich skupiało się na porównaniu wyników testu identyfikacji zapachów osób z rozpoznanym MCI i osób z grupy kontrolnej. Pozostałe 7 to badania longitudinalne oceniające test identyfikacji zapachów jako marker konwersji MCI do AD.

Wnioski: Przegląd literatury wskazuje na przydatność testu identyfikacji zapachów we wczesnej detekcji zaburzeń poznawczych, diagnostyce MCI i przewidywaniu konwersji MCI do AD. Kilka badań wskazuje również na związek nasilenia zaburzeń identyfikacji zapachów i pogorszenia poszczególnych funkcji poznawczych, zwłaszcza pamięci. Wczesne wykrycie MCI zwiększa szanse spowolnienia rozwoju otępienia. Test identyfikacji zapachów może znaleźć zastosowanie w diagnostyce MCI w bateriach diagnostycznych wraz z testami czynności poznawczych. Konieczne są badania longitudinalne w dużych grupach osób starszych oceniające przydatność testów węchu i innych biomarkerów w przewidywaniu wystąpienia AD.