Streszczenie
1/2009
vol. 12
Jak można bezpiecznie leczyć chorych najstarszych, obciążonych licznymi współistniejącymi chorobami, u których stwierdzono ciężką stenozę zastawki aortalnej?
Przew Lek 2009; 1: 53-57
Data publikacji online: 2009/03/18
Wstęp
Zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i w Europie, w tym także w Polsce, systematycznie wzrasta liczba chorych w starszym wieku z objawową wadą aortalną, wymagających leczenia operacyjnego. Wśród chorych starszych, zwłaszcza po 75. roku życia, z ciasną stenozą aortalną, często występuje wiele istotnych obciążeń i chorób współistniejących, takich jak: wieloletnia nefropatia cukrzycowa, upośledzenie wydolności płuc dużego stopnia, przebyte udary mózgowe, zaawansowana miażdżyca tętnic mózgowych, szyjnych, wieńcowych i obwodowych oraz przebyte choroby nowotworowe. Troska o poprawę wyników leczenia u chorych najtrudniejszych spowodowała podjęcie wspólnych działań i opracowanie przez kardiochirurgów i kardiologów nowych sposobów leczenia z wykorzystaniem nowych przezcewnikowych, mało inwazyjnych technik implantacji biologicznych zastawek aortalnych zarówno z dostępu przez koniuszek serca, jak i tętnicę udową. Przezcewnikowe wszczepianie zastawki aortalnej (transcatheter aortic valve implantation – TAVI) stosowane jest obecnie z wykorzystaniem dwóch dostępów: a) wstecznego (retrograde) – przez tętnicę udową, b) z przodu (anterograde) – przez koniuszek lewej komory. Wskazania do zastosowania metody przezcewnikowej zostały szczegółowo opisane w czasopismach zagranicznych [1–3], dostępne są także w polskim piśmiennictwie medycznym [4, 5].
Kwalifikacja chorych do zabiegów przezcewnikowego wszczepienia zastawki aortalnej
Do zabiegów TAVI kwalifikuje się obecnie chorych objawowych ze zwężeniem lub dominującym zwężeniem zastawki aortalnej, z równomiernie rozmieszczonymi zwapnieniami pierścienia aortalnego. Wielkość pierścienia zastawki musi się mieścić w granicach wyznaczonych charakterystyką wszczepianej protezy. Kwalifikację do zabiegu przeprowadza zespół, w skład którego wchodzą: • kardiochirurg doświadczony w operacjach zastawkowych u chorych zwiększonego ryzyka, • kardiolog interwencyjny, • kardiolog echokardiografista (doświadczenie w badaniach techniką przezprzełykową i pożądane doświadczenie w badaniach techniką śródsercową), • anestezjolog, • radiolog, • chirurg naczyniowy. Zespół kwalifikujący musi uwzględnić wiele okoliczności stanowiących o tym, czy chory jest dobrym kandydatem, tj. czy spełnia kryteria włączenia go do zabiegów przezcewnikowych, oraz czy nie zachodzą okoliczności wykluczające go z takiego leczenia. Pewne wytyczne...
Pełna treść artykułu...
Zintergrowane z