Towarzysząca zespołowi metabolicznemu (ZM) insulinooporność, dysfunkcja śródbłonka, stan pozapalny i prozakrzepowy są przyczyną zwiększonego ryzyka rozwoju chorób na tle miażdżycy, cukrzycy typu 2 oraz powikłań sercowo-naczyniowych. Wśród czynników, które wpływają na rozwój większości składowych zespołu metabolicznego, na plan pierwszy wysuwa się nieprawidłowy sposób żywienia oraz niska aktywność fizyczna. Leczenie dietetyczne ZM powinno być zgodne z ogólnymi zasadami prawidłowego żywienia, jednakże z powodu ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych u pacjentów z ZM wskazane jest stosowanie diety niskotłuszczowej. Należy pamiętać, że niskotłuszczowość diety powinna być rozumiana jako ograniczenie spożycia miażdżycorodnych tłuszczów nasyconych, w miejsce których konieczne jest dostarczanie odpowiedniej ilości tłuszczów jednonienasyconych, wielonienasyconych wraz ze sterolami roślinnymi oraz niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych, głównie z rodziny omega-3.