Leczenie choroby afektywnej dwubiegunowej w populacji pediatrycznej

Cel
Celem pracy było zebranie aktualnych informacji dotyczących leczenia (farmakoterapii, interwencji psychospołecznych) choroby afektywnej dwubiegunowej w populacji pediatrycznej.

Przegląd literatury
Dokonano przeglądu wytycznych oraz najnowszych badań naukowych dotyczących leczenia choroby afektywnej dwubiegunowej w populacji dziecięco-młodzieżowej, ze szczególnym uwzględnieniem informacji na temat zastosowania leków przeciwpsychotycznych, takich jak kariprazyna, ziprazidon, asenapina, paliperidon czy lurazidon.

Wnioski
Leczenie choroby afektywnej dwubiegunowej u dzieci i młodzieży wymaga uwzględnienia odmienności obrazu klinicznego zaburzenia w tej grupie wiekowej oraz różnic w odpowiedzi na zastosowane strategie terapeutyczne w porównaniu do osób dorosłych. Farmakoterapia opiera się na lekach stabilizujących nastrój. Wiele leków przeciwpsychotycznych drugiej generacji zostało zatwierdzonych np. przez Amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków do leczenia epizodów manii oraz mieszanych w populacji pediatrycznej. Często też są traktowane jako leki pierwszego rzutu ze względu na swoją skuteczność, przy czym występujące metaboliczne skutki uboczne ograniczają ich zastosowanie. W przypadku epizodów depresyjnych nie jest efektywna monoterapia lekami przeciwdepresyjnymi. Interwencje psychospołeczne odgrywają również ważną rolę w leczeniu choroby afektywnej, choć żadna forma psychoterapii nie ma ugruntowanej roli w populacji dzieci i młodzieży z tym zaburzeniem. Wskazane są zatem dalsze badania dotyczące zarówno farmakoterapii, jak i interwencji psychospołecznych, które pozwoliłyby znaleźć bezpieczniejsze, skuteczniejsze i lepiej tolerowane opcje leczenia objawów maniakalnych oraz depresyjnych, i jednocześnie uwzględniały tak częste w tej grupie wiekowej choroby współistniejące.



Objectives
This article aims to present current information on the treatment of bipolar disorder (BD) in children and adolescents, including pharmacotherapy and psychosocial interventions.

Literature review
Current guidelines and recent scientific studies on the treatment of BD in children and adolescents were reviewed, with particular attention to the use of antipsychotic medications such as cariprazine, ziprasidone, asenapine, paliperidone and lurasidone.

Conclusions
Treatment of BD in the paediatric population must take into account differences in the clinical presentation of the disorder in this age group, as well as differences in response to therapeutic strategies compared with adults. Many second-generation antipsychotics have been approved by the U.S. Food and Drug Administration for the treatment of manic or mixed episodes in the paediatric population. They are often considered first-line treatments because of their effectiveness; however, metabolic adverse effects may limit their use. Antidepressant monotherapy is not recommended for depressive episodes. Psychosocial interventions also play an important role in the treatment of BD; however, no specific psychotherapeutic approach has yet been firmly established for children and adolescents with this disorder. Further research is therefore required on both pharmacotherapy and psychosocial interventions in order to identify safer, more effective and better-tolerated treatment options for manic and depressive symptoms, while also taking into account the frequent comorbidities observed in this age group.