Cel.

Choroba Alzheimera (ang. Alzheimer’s disease, AD) to choroba neurodegeneracyjna powodująca upośledzenie funkcji poznawczych i utratę pamięci z powodu gromadzenia się nieprawidłowego białka w mózgu. Stosowane obecnie leczenie farmakologiczne – z użyciem leków takich jak inhibitory cholinesterazy i memantyna – ma swoje ograniczenia, dlatego istnieje potrzeba wprowadzenia nowych terapii. Lekanemab to przeciwciało monoklonalne, które działa na konkretną formę β-amyloidu (Aβ) w mózgu i wykazuje obiecujące działanie w zwalczaniu postępu AD oraz ochronie neuronów. Jednakże w badaniach klinicznych wykazano działania niepożądane lekanemabu, takie jak reakcje związane z infuzją (ang. infusion-related reactions, IRRs) oraz nieprawidłowości w obrazowaniu mózgu związane z amyloidem (ang. amyloid-related imaging abnormalities, ARIA). Niniejszy przegląd obejmuje aktualne publikacje dotyczące skuteczności lekanemabu w leczeniu AD. Przedstawiona została również charakterystyka lekanemabu, jego dokładny mechanizm działania oraz działania niepożądane.

Przegląd piśmiennictwa.

Badanie kliniczne II fazy „201” oraz badanie fazy III „Clarity AD” oceniały zarówno bezpieczeństwo, jak i skuteczność lekanemabu. Na podstawie wyników badania „201” ustalono optymalną dawkę lekanemabu (10 mg/kg, podawane co dwa tygodnie), dzięki której osiągnięto maksymalny efekt terapeutyczny, jak również zahamowanie progresji stanu klinicznego o 30% w porównaniu z placebo. Badanie „Clarity AD” wykazało istotne różnice między pacjentami przyjmującymi lekanemab a pacjentami przyjmującymi placebo; do określenia głównych punktów końcowych użyto skali Clinical Dementia Rating Scale–Sum of Boxes (CDR–SB) oraz zmian w objętości Aβ uwidocznionych w badaniu PET.

Wnioski.

Lekanemab stanowi obiecującą nową opcję terapeutyczną dla osób cierpiących na AD, jednak konieczne są dalsze badania, aby określić jego skuteczność i bezpieczeństwo w dłuższej perspektywie.