Choroba Leśniowskiego-Crohna (ChLC) wraz z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego należy do nieswoistych chorób zapalnych jelit. Według obecnego stanu wiedzy jest to stan zapalny ściany przewodu pokarmowego i może dotyczyć każdego odcinka od jamy ustnej do odbytu. Ma charakter przewlekły, występują naprzemiennie okresy remisji i zaostrzeń prowadzące często do konieczności hospitalizacji oraz zastosowania leczenia farmakologicznego oraz chirurgicznego. Wraz ze zwiększeniem liczby zachorowań w ostatnich latach nastąpił znaczny postęp w badaniach nad tą chorobą. Na podstawie aktualnego piśmiennictwa nadal trudno jest jednoznacznie określić przyczyny ChLC. Zidentyfikowano kilka czynników, które biorą udział w molekularnym patomechanizmie. Należą do nich: antygeny bakteryjne flory jelitowej, nieprawidłowe reakcje układu immunologicznego, procesy odpowiedzialne za rozpoznawanie antygenów oraz równowaga między subpopulacjami limfocytów T. W wyniku zaburzeń w inter­akcjach pomiędzy florą jelitową i układem odpornościowym prawdopodobnie zostaje utracona lokalna kontrola rozwoju stanu zapalnego, co wraz z prawdopodobnym podłożem genetycznym determinuje nieprawidłowe reakcje immunologiczne.