Wstęp

Stwardnienie rozsiane (sclerosis multiplex – SM) to postępująca choroba demielinizacyjna ośrodkowego układu nerwowego, która może prowadzić do znacznej niepełnosprawności. Prężność psychiczna jest zasobem osobistym, który ułatwia radzenie sobie w trudnych sytuacjach, takich jak nieuleczalna choroba przewlekła. Celem pracy była weryfikacja związku między stopniem niepełnosprawności, zmiennymi biomedycznymi i prężnością u pacjentów z SM.

Materiał i metody

W badaniu zastosowano Rozszerzoną skalę niepełnosprawności (EDSS), Skalę niesprawności neurologicznej szpitala Guy (GNDS) oraz Skalę pomiaru prężności (SPP-25) w celu weryfikacji związku między niepełnosprawnością neurologiczną a prężnością. W badaniu wzięło udział łącznie 117 osób, u których zdiagnozowano SM.

Wyniki

Prężność nie była istotnie związana z czasem trwania choroby, wiekiem w chwili diagnozy lub niepełnosprawnością ruchową mierzoną za pomocą EDSS. Jednak wybrane podskale prężności były powiązane z pewnymi poziomami niepełnosprawności neurologicznej mierzonymi za pomocą GNDS. Spośród objawów SM najsilniejszy związek zaobserwowano między prężnością a zaburzeniami nastroju. W badaniu nie stwierdzono istotnych statystycznie różnic w poziomach prężności pomiędzy pacjentami z różnymi postaciami SM.

Wnioski

Zarówno sama niepełnosprawność, jak i większość objawów SM nie były związane z poziomem prężności psychicznej. Wyjątkiem były zaburzenia nastroju, które wyjaśniały tylko niewielki procent wariancji w przypadku jednej podskali prężności.