Cel.

Celem tej pracy jest przeprowadzenie analizy roli nowych leków przeciwpsychotycznych (LPP) – lurasidonu, kariprazyny, lumateperonu i brekspiprazolu – w terapii pacjentów z depresją dwubiegunową. Z uwagi na ograniczoną skuteczność dotychczas stosowanych metod leczenia i związane z nimi ryzyko działań niepożądanych, nowe farmaceutyki stają się coraz bardziej istotne, co uzasadnia potrzebę szczegółowej oceny ich użyteczności klinicznej.

Przegląd piśmiennictwa.

Dostępne dane naukowe wskazują na istotną skuteczność lurasidonu, kariprazyny i lumateperonu w leczeniu chorych z depresją dwubiegunową. Lurasidon (stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z litem bądź walproinianem) efektywnie łagodzi objawy depresyjne, a także cechuje się bardzo niewielkim potencjałem wywoływania powikłań metabolicznych. Kariprazyna również jest skuteczną opcją leczenia chorych z depresją (w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego [bipolar disorder – BD] typu I), a jej stosowanie wiąże się z małym ryzykiem zmiany fazy z depresyjnej w maniakalną. Lumateperon, niedawno zarejestrowany lek o szczególnym mechanizmie działania, łagodzi objawy depresyjne u pacjentów z depresją w przebiegu BD typu I lub II, charakteryzując się przy tym niewielkim ryzykiem działań niepożądanych, takich jak zwiększenie masy ciała, zaburzenia ruchowe lub zaburzenia metaboliczne. Brekspiprazol, lek o właściwościach farmakologicznych podobnych do aripiprazolu, może przynosić korzyści u pacjentów z cechami lekooporności.

Wnioski.

Lurasidon, kariprazyna, lumateperon i brekspiprazol zajmują ważne miejsce we współczesnych strategiach terapeutycznych ukierunkowanych na problem depresji dwubiegunowej. Potwierdzona skuteczność oraz korzystny profil bezpieczeństwa mogą przyczynić się do poprawy długoterminowego rokowania oraz jakości życia pacjentów. Konieczne jest kontynuowanie badań nad nowymi LPP, aby lepiej poznać profil ich potencjalnej efektywności i ryzyka związanego z leczeniem (zwłaszcza u pacjentów ze szczególnych populacji klinicznych).