Cel pracy

1) ocena częstości występowania śladów i obrażeń na rękach osoby oddającej strzał z broni palnej, 2) szczegółowy opis rodzaju takich śladów i obrażeń, 3) szczegółowa ocena mechanizmu ich powstania w odniesieniu do rodzaju broni i amunicji oraz sposobu trzymania broni w chwili strzału.

Materiał i metody

Przeanalizowano 8 przypadków, w których na kończynach górnych osoby oddającej strzał stwierdzono ślady lub obrażenia. W okresie objętym badaniem przetestowano łącznie 217 egzemplarzy broni, w tym 68 egzemplarzy broni pneumatycznej, oddając ok. 1100 strzałów próbnych.

Wyniki

Ślady i obrażenia ujawniono jedynie w ok. 5% strzałów oddanych z danego modelu broni palnej. Nie stwierdzono ich w przypadku broni pneumatycznej. Zmiany te miały postać osmaleń, tatuażu prochowego oraz różnokształtnych otarć naskórka i powierzchownych ran powstałych od poruszających się elementów broni (zamka, kurka). Niektóre z nich odwzorowywały budowę ruchomych części broni.

Wnioski

W praktyce kryminalistycznej i sądowo-lekarskiej szczegółowa wiedza na temat rodzaju i mechanizmu powstania śladów i obrażeń na rękach strzelca może mieć istotną wartość dowodową w sprawie dotyczącej użycia broni palnej. Wyniki niniejszej analizy potwierdzają konieczność prowadzenia dalszych badań i obserwacji w tym zakresie.