Wprowadzenie: Zmęczenie jest objawem najczęściej zgłaszanym przez pacjentów w trakcie leczenia onkologicznego. Brief Fatigue Inventory (BFI; Mendoza, Wang, Cleeland, Morrissey, Johnson, Wendt, Huber, 1999) jest krótkim i kompleksowym narzędziem do oceny nasilenia zmęczenia i jego wpływu na funkcjonowanie wśród chorych na nowotwory.

Cel pracy: Celem badania była ocena właściwości psychometrycznych polskiej wersji BFI, w tym ustalenie struktury narzędzia oraz jego zgodności wewnętrznej w grupie pacjentów onkologicznych.

Materiał i metody: W badaniu uczestniczyło 200 hospitalizowanych pacjentów (w tym 55% mężczyzn) o średniej wieku 63 lata (SD = 10,29) – 66 pacjentów w trakcie ustalania rozpoznania, 70 w trakcie leczenia pierwotnego i 64 w trakcie leczenia z powodu wznowy lub rozsiewu raka płuca.

Wyniki i wnioski: Trafność teoretyczną BFI zweryfikowano za pomocą eksploracyjnej analizy czynnikowej (EFA), która potwierdziła jednoczynnikowy charakter narzędzia. Uzyskano wysokie ładunki czynnikowe (nie mniejsze niż 0,73), co przełożyło się na wysokie współczynniki rzetelności, zarówno dla wyniku ogólnego BFI, jak i jego podskal – nasilenia znużenia i jego wpływu na rozmaite obszary funkcjonowania (α Cronbacha > 0,90). Porównanie zmęczenia pomiędzy grupami pacjentów wykazało istotne statystycznie różnice w odniesieniu do jego wpływu na rozmaite obszary funkcjonowania, aczkolwiek wielkość efektu (η²) nie przekraczała 5%. Analiza przeprowadzona testem post-hoc potwierdziła gorsze funkcjonowanie pacjentów w trakcie leczenia z powodu wznowy lub rozsiewu raka płuca niż pacjentów w trakcie ustalania rozpoznania. Na podstawie uzyskanych wyników można stwierdzić, że BFI jest rzetelnym narzędziem do oceny zmęczenia wśród chorych na raka płuca, a w trakcie leczenia z powodu wznowy lub rozsiewu nowotworu może odzwierciedlać ograniczenia w ich codziennym funkcjonowaniu.