Wstęp. Przygotowanie pielęgniarskie chorego do zabiegu operacyjnego (neurochirurgicznego) stanowi istotne uzupełnienie przygotowania
lekarskiego oraz zapewnia pacjentowi poczucie komfortu psychicznego w okresie zarówno przed operacją, jak i po jej wykonaniu,
a także determinuje pozytywny jej przebieg i zakończenie. Ocena wydolności funkcjonalnej chorego przed zabiegiem operacyjnym i po
jego przeprowadzeniu jest podstawowym elementem rozpoznania pielęgniarskiego, składową diagnozy pielęgniarskiej.

Cel pracy. Głównym celem pracy była ocena wydolności funkcjonalnej chorych przed zabiegiem neurochirurgicznym i po jego wykonaniu.

Materiał i metody. Badania przeprowadzono w grupie 94 chorych hospitalizowanych na Oddziale Neurochirurgii Szpitala Wojewódzkiego
we Włocławku. U wszystkich badanych wykonano jeden zabieg operacyjny, przygotowując chorego w trybie planowym. Chorych
poddano dwukrotnej ocenie klinimetrycznej - przed zabiegiem neurochirurgicznym i po nim. Do oceny wydolności funkcjonalnej chorego
przed zabiegiem operacyjnym i po nim zastosowano Skalę Oceny Samodzielności Funkcjonalnej (FIM) oraz Skalę Glasgow wyników końcowych
(GOS). W ocenie występujących dolegliwości bólowych posłużono się Analogowo-Wzrokową Skalą Bólu (VAS). Oceny stopnia
samodzielności chorego po zabiegu operacyjnym dokonano za pomocą Skali Karnofsky’ego (KPS). Na przeprowadzenie badań uzyskano
zgodę Komisji Bioetycznej.

Wyniki i wnioski. Znaczna większość badanych po zabiegu neurochirurgicznym wykazywała lepszą wydolność funkcjonalną w porównaniu
z okresem przed zabiegiem. Dolegliwości bólowe w istotny sposób wpływają na wydolność funkcjonalną chorego przed zabiegiem
neurochirurgicznym i po jego wykonaniu, co oznacza, że ból jest czynnikiem ograniczającym samodzielność chorego. Przeważająca liczba
pacjentów po zabiegu neurochirurgicznym wymaga nieznacznej pomocy ze strony opiekunów w wykonywaniu podstawowych czynności.

Problemy Pielęgniarstwa 2010; 18 (4): 379-383