Choroby neurodegeneracyjne stanowią różnorodną gru­pę zarówno pod względem etiologii, jak i objawów, a ich cechą wspólną są nabyte i wrodzone, nieodwracalne zaburzenia funkcji ośrodkowego układu nerwowego. Najczęściej cechują się one zaburzeniami poznawczymi (często prowadzące do otępienia) i ruchowymi. Choroby te w przeważającej części dotyczą pacjentów starszych, jednakże zespół objawów, jaki wywołują, nie jest konsekwencją prawidłowego starzenia się mózgu. Pośród różnorodnych zmian anatomopatologicznych w przebiegu choroby w większości z nich występuje zanik kory mózgu o charakterystycznej lokalizacji. Przyżyciowa precyzyjna ocena umiejscowienia oraz stopnia nasilenia zaniku możliwa jest dzięki wykorzystaniu zaawansowanych technik obrazowania. W ocenie ilościowej zmian strukturalnych aktualnie główne znaczenie mają obrazy cienkowarstwowe rezonansu magnetycznego oraz tomografii komputerowej, które mogą być poddane tradycyjnej analizie wzrokowej lub interpretowane za pomocą specjalistycznego oprogramowania komputerowego. W metodzie oceny wzrokowej powszechnie wykorzystuje się standaryzowane skale oceny. Oprogramowanie komputerowe umożliwia automatyczne przetworzenie uzyskanych obrazów, ich porównanie z wzorcami, graficzną i liczbową interpretację wyników.

Powyższe narzędzia oceny zaniku są pomocne w różnicowaniu chorób neurodegeneracyjnych ze zmianami strukturalnymi w prawidłowo starzejącym się móz­gu, pozwalają na śledzenie postępu choroby i ocenę efektów leczenia, a w niektórych przypadkach mogą pomóc w prognozowaniu dynamiki rozwoju choroby. Autorzy pracy przedstawili aktualne możliwości badań zaniku kory mózgu oraz ich zastosowanie w neurologii.