Porównano odległe wyniki leczenia długo działającym analogiem gonadoliberyny dziewcząt z przedwczesnym pokwitaniem pochodzenia ośrodkowego (CPP) oraz dziewcząt z wczesnym prawidłowym pokwitaniem (ENP) w zakresie osiągniętego wzrostu końcowego i dojrzewania płciowego. Stwierdzono, że leczenie analogami gonadoliberyny dziewcząt z CPP spełnia oczekiwania terapeutyczne poprawy wzrostu końcowego i realizacji dojrzewania płciowego po zaprzestaniu terapii. Istnieje jednak konieczność ścisłego monitorowania leczonych dziewcząt w zakresie oceny tempa przyrostów wzrostu. W leczeniu dziewcząt z ENP analogi GnRH mogą poprawić realizację wzrostu końcowego, ale dziewczęta te wymagają wnikliwej diagnostyki zaburzeń wydzielania hormonu wzrostu oraz chorób przewlekłych, upośledzających prawidłowy rozwój dziecka w okresie przedpokwitaniowym.