Leczenie antagonistami TNF stanowi nową, skuteczną formę terapii wielu chorób autoimmunologicznych, takich jak reumatoi-dalne zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, choroba Crohna, łuszczycowe zapalenie stawów, łuszczyca. Inhibitory TNF redukują kliniczną i laboratoryjną aktywność zapalną choroby oraz poprawiają jakość życia chorych. Terapia anty-TNF jest rekomendowana przez EULAR jako skuteczna metoda leczenia chorób z grupy spondyloartropatii. Wśród działań niepożądanych terapii anty-TNF wymieniane są zmiany skórne, takie jak infekcje, zapalenie naczyń, egzema, ziarniniakowe zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy. Opisywane są także przypadki paradoksalnej indukcji łuszczycowych zmian skórnych u chorych leczonych antagonistami TNF z powodu różnych chorób autoimmunologicznych, z wyjątkiem łuszczycowego zapalenia stawów i łuszczycy. Prezentowany przypadek dotyczy indukcji łuszczycy skóry podczas leczenia etanerceptem u 53-letniego mężczyzny, chorującego na zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa.