Neuropsychiatria i Neuropsychologia

Streszczenie

3-4/2013 vol. 8

Opis przypadkuPółtoraroczna katamneza po zabiegu stymulacji jądra półleżącego u chorej z zespołem obsesyjno-kompulsyjnym o ekstremalnym nasileniu – opis przypadku

Neuropsychiatria i Neuropsychologia 2013; 8, 3–4: 123–130
Data publikacji online: 2014/01/30
Pełna treść artykułu
U pacjentów z zaburzeniem obsesyjno-kompulsyjnym (obsessive-compulsive disorder – OCD) o ekstremalnym nasileniu, opornym na leczenie farmakologiczne, istnieje możliwość zastosowania leczenia zabiegowego. W ostatnich latach największą popularność w tym zakresie zyskały metody głębokiej stymulacji mózgu (deep brain stimulation – DBS), wśród których najczęściej stosowana jest stymulacja jądra półleżącego (nucleus accumbens). W pracy przedstawiono przypadek 35-letniej kobiety cierpiącej od 1998 r. na OCD o ekstremalnym nasileniu, oporne na leczenie farmakologiczne. Przeprowadzono u niej leczenie operacyjne przez założenie głębokiej stymulacji mózgu obustronnie do jądra półleżącego. Okres obserwacji po zabiegu wyniósł 18 miesięcy. Po 8 miesiącach nasilenie objawów natręctw mierzone za pomocą Yale-Brown Obsessive-Compulsive Scale było mniejsze w porównaniu z okresem przed zabiegiem o ok. 45%, po 18 miesiącach zaś o ok. 35%. Mimo różnorodnych wahań samopoczucia w obserwowanym okresie, uwarunkowanych różnymi czynnikami, ogólny efekt zabiegu należy uznać za pozytywny.
Udostępnij
without publication fees