Nadreaktywność pęcherza moczowego to występowanie parć naglących oraz częstomoczu z nietrzymaniem moczu lub bez tej dolegliwości, przy braku lokalnych czynników, które mogłyby tłumaczyć powstanie takich objawów. Etiologia nadreaktywności pęcherza moczowego nie jest do końca znana. W diagnostyce wykorzystuje się wiele instrumentów, takich jak wywiad, badanie fizykalne, badania laboratoryjne i obrazowe oraz badanie urodynamiczne (które powinno być wykonane jako ostatnia z ww. procedur). W leczeniu stosuje się leki antycholinergiczne, farmakologię wspomagającą, neurotoksyny podawane dopęcherzowo, leczenie chirurgiczne, elektrostymulację i biofeedback.