Wstęp. Poczucie koherencji, jako ogólnej orientacji życiowej, daje człowiekowi przekonanie o przewidywalności otaczającej nas rzeczywistości na podstawie racjonalnych przesłanek i jest konstruktem złożonym z trzech skorelowanych ze sobą elementów składowych, którymi są poczucie zrozumiałości, zaradności oraz sensowności. Praca położnej jest pracą ogromnie stresującą i obciążającą zarówno pod względem fizycznym, jak i psychicznym. Różny odbiór sytuacji trudnej, także zawodowej, wiąże się z różną odpornością na stres. Radzenie sobie z sytuacją stresową warunkuje osiąganie celów i sukces zawodowy oraz jest gwarantem samodzielności zawodowej.

Cel. Celem pracy było określenie poziomu poczucia koherencji oraz jej składowych, poczucia zrozumiałości, zaradności i sensowności, a także wskaźnika odporności na stres oraz korelacji pomiędzy nimi wśród położnych zajmujących stanowiska kierownicze, pracujących na odcinku oraz przyszłych położnych.

Materiał i metody. Badania przeprowadzono w grupie 80 położnych i studentek kierunku położnictwo Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego. Dla potrzeb pracy wykorzystano metodę analizy piśmiennictwa oraz metodę sondażu diagnostycznego z wykorzystaniem techniki ankietowej. Narzędziami zastosowanymi w badaniu były kwestionariusz orientacji życiowej SOC-29, kwestionariusz samooceny odporności na stres Dz oraz autorski kwestionariusz ankiety.

Wyniki i wnioski. Poczucie koherencji, jej składowe oraz odporność na stres są różne w grupach położnych funkcyjnych, odcinkowych i studentek kierunku położnictwo. Konieczna jest edukacja położnych idąca w kierunku kształtowania silnego poczucia koherencji oraz zwiększenia odporności na stres, co mogłoby pozytywnie wpłynąć na większą samodzielność zawodową.