Farmakoterapia w Psychiatrii i Neurologii

Streszczenie

1/2024 vol. 40
Artykuł przeglądowy

Połączenie dekstrometorfanu z bupropionem w leczeniu depresji

  1. Faculty of Medicine, Poznan University of Medical Sciences, Poland; Wydział Lekarski, Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, Polska
  2. University Clinical Hospital in Poznań, Poland; Uniwersytecki Szpital Kliniczny w Poznaniu, Polska
Farmakoterapia w Psychiatrii i Neurologii 2024, 40 (1), 25–30
Data publikacji online: 2024/08/01
Pełna treść artykułu

Cel.

Celem niniejszej pracy przeglądowej jest zebranie informacji na temat skuteczności połączenia bupropionu i dekstrometorfanu w leczeniu depresji.

Przegląd piśmiennictwa.

Depresja jest globalnym problemem zdrowotnym. Dostępne leki wykorzystywane w jej leczeniu działają głównie na szlaki monoaminergiczne. Często mają one ograniczoną skuteczność i liczne działania niepożądane. Najnowsze badania zmierzają ku zrozumieniu mechanizmów działania leków przeciwdepresyjnych na poziomie receptorowym i molekularnym. Główny akcent kładzie się na neurogenezę i neuroplastyczność, na które, jak udowodniono, wpływa transmisja glutaminergiczna. W 2022 roku amerykańska Agencja Żywności i Leków zatwierdziła Auvelity, który łączy dekstrometorfan, antagonistę receptora NMDA, z bupropionem, inhibitorem wychwytu zwrotnego noradrenaliny i dopaminy. Jako inhibitor CYP2D6, bupropion wydłuża okres półtrwania dekstrometorfanu. Ta korzystna interakcja pozwala dekstrometorfanowi utrzymać stężenie terapeutyczne przez cały dzień. Badania kliniczne wykazały, że jest on skuteczny w leczeniu depresji u dorosłych i ma niewiele działań niepożądanych w porównaniu z innymi terapiami farmakologicznymi.

Wnioski.

Połączenie bupropionu i dekstrometorfanu jest skuteczne w leczeniu depresji. Połączenie to charakteryzuje szybki początek działania i niewielka liczba działań niepożądanych.

Udostępnij
without publication fees
without publication fees