Wstęp. Postęp wiedzy i technologii w medycynie jest jednym z powodów wydłużenia życia osobom z uszkodzeniami układu nerwowego.
Liczba osób niepełnosprawnych z powodu przebytego udaru mózgu stale wzrasta, dlatego bardzo istotna staje się właściwa i ciągła
rehabilitacja. Złożoność deficytu neurologicznego i funkcjonalnego warunkuje zastosowanie postępowania fizjoterapeutycznego, którego
celem jest kompensacja ubytków wraz z odzyskiwaniem utraconych funkcji. Obecnie wiadomo, że skutki udaru bywają odwracalne, zatem
postępowanie usprawniające musi być także odpowiednio dostosowane i elastyczne. Innymi słowy, osoby poddawane terapii nie powinny
być dopasowywane do schematów leczenia, a wszystkie metody muszą być indywidualnie dobierane do pacjenta, natomiast efekty ich
stosowania stale oceniane oraz weryfikowane przez zespół interdyscyplinarny.

Cel pracy. Celem badania była ocena uzyskania poprawy sprawności funkcjonalnej i samodzielności pacjentów po przebytym udarze
mózgu od momentu przyjęcia na oddział do upływu 4–6 tygodni od ostrego incydentu naczyniowego, w którym wprowadzono kompleksowy
proces terapeutyczny. Kolejnym celem badania było uzyskanie informacji, które z poszczególnych czynności pacjent po przebytym
udarze mózgu odzyskuje w szybszym tempie.

Materiał i metody. Badaniami objęto 75 pacjentów hospitalizowanych z powodu przebytego udaru mózgu na oddziale Neurologii
i Leczenia Udaru Mózgu Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w Słupsku wybranych losowo. Do oceny stanu funkcjonalnego pacjenta
oraz możliwości wykonywania niezbędnych czynności codziennego życia wykorzystano wskaźnik Barthel, który pozwolił na określenie
stopień samodzielności pacjenta w wykonywaniu poszczególnych czynności dnia codziennego w skali od 0 do 100 punktów.

Wyniki i wnioski. Co trzeci badany chory po przebytym udarze mózgu po upływie 6 tygodni nie zgłaszał skarg i był samodzielny
w czynnościach dnia codziennego. Najtrudniejsze do odzyskania samodzielności okazało się mycie i kąpiel całego ciała, natomiast najłatwiej
było odzyskać sprawność w spożywaniu posiłków i przemieszczaniu się z łóżka na krzesło i z powrotem. Tylko sprawne funkcjonowanie
zespołu interdyscyplinarnego w znacznym stopniu poprawia jakość sprawowanej opieki nad pacjentem i jego rodziną, uzyskując tym
samym lepszą jakość życia chorych po przebytym udarze mózgu.