Wstęp. Choroby przewlekłe układu oddechowego narażają dziecko na wiele trudnych i nowych sytuacji. Dolegliwości spowodowane
chorobą są czynnikiem utrudniającym i zakłócającym osiąganie przez dziecko nowych celów. Postawy dzieci z przewlekłymi chorobami
układu oddechowego wobec własnej choroby są jednym z ważnych czynników rokowniczych, które wpływają na funkcjonowanie chorego
dziecka i przebieg terapii. Pozytywne postawy dają szansę na prawidłowy rozwój dziecka i lepszą jakość życia.

Cel pracy. Celem pracy było poznanie postaw dzieci z przewlekłymi chorobami układu oddechowego wobec własnej choroby.

Materiał i metody. Badania przeprowadzono w 2009 roku wśród 100 dzieci z przewlekłymi chorobami układu oddechowego w wieku
10–14 lat w Szpitalu Uzdrowiskowym „Olszówka” w Rabce Zdroju oraz w Szkole Podstawowej w Łazanach. W badaniach posłużono się
polskim opracowaniem Skali Postaw Wobec Choroby (CATIS). Zgromadzony materiał badawczy poddano weryfikacji statystycznej,
w której zastosowano jednoczynnikową analizę wariancji ANOVA, test t dla dwóch średnich oraz test istotności dla dwóch wskaźników
struktury (odsetków, procentów).

Wyniki. Postawy negatywne przejawiał niewielki odsetek badanych, głównie dzieci chorujące na astmę oskrzelową i przewlekłe zapalenie
płuc i oskrzeli. Rodzaj choroby był czynnikiem istotnie różnicującym postawy wobec choroby w skali CATIS tylko w II grupie badanych.
Chłopcy uzyskali wyższy przeciętny poziom w skali CATIS niż dziewczynki.

Wnioski. Postawy badanych dzieci wobec własnej choroby były zróżnicowane, lecz przeważały postawy pozytywne. Dzieci ze szkoły
podstawowej wykazywały bardziej pozytywne postawy niż dzieci hospitalizowane.

Problemy Pielęgniarstwa 2011; 19 (1): 63–69