Cel.

Celem pracy był przegląd postępów w farmakoterapii nałogów behawioralnych w ostatnim dziesięcioleciu. Oparto się głównie na systematycznych przeglądach piśmiennictwa oraz nielicznych metaanalizach.

Przegląd piśmiennictwa.

Współczesne klasyfikacje DSM-5 i ICD-11 po raz pierwszy uwzględniły część nałogów behawioralnych, przypisując je bądź do grupy zaburzeń nałogowych (zaburzenia uprawiania hazardu i zaburzenia korzystania z gier internetowych), bądź do innych grup zaburzeń. Ciągle podkreśla się niesatysfakcjonującą konceptualizację większości nałogów behawioralnych.

Wnioski.

Przegląd wyników farmakoterapii tej grupy zaburzeń wykazał jej małą skuteczność bądź jej brak. Stosunkowo najlepsze wyniki osiągnięto, stosując antagonistów receptorów opioidowych, głównie w zaburzeniach uprawiania hazardu, jednak wyniki były gorsze w porównaniu z programami psychoterapeutycznymi. Przedstawiono perspektywy badań mających na celu poprawę efektywności farmakoterapii.