Stosowanie w jednym inhalatorze wziewnych glikokortykosteroidów i długo działających agonistów β2-adrenergicznych (long acting β2-agonist – LABA) jako terapia podtrzymująca i na żądanie jest strategią w terapii astmy pozwalającą na leczenie zapalenia i usuwanie pojawiających się objawów.

Z dużych badań klinicznych z randomizacją z podwójnie ślepą próbą wynika, że budezonid/formoterol (Symbicort, AstraZeneca) stosowane w ten sposób poprawiają kontrolę objawów astmy, zmniejszają liczbę zaostrzeń przy mniejszej zużytej dawce leków i mniejszych kosztach. Potwierdzają to również ostatnio opublikowane badania porównujące taki sposób leczenia z najlepszą konwencjonalną terapią.

Dotychczas przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POChP) traktowano jako stabilniejszą, o mniejszej zmienności objawów w ciągu doby niż astma. U znacznej części osób z POChP najgorszą porą dnia ze względu na duszność i ograniczenie wykonywania prostych czynności życiowych jest poranek. Opracowano ostatnio dwa kwestionariusze służące do oceny objawów i zdolności do wykonywania prostych czynności życiowych u osób z POChP rano. Badania z ich użyciem wykazały, że aż 73% mających ciężką postać choroby ma problemy z wykonywaniem takich czynności, jak: mycie, wycieranie się, ubieranie się, zakładanie butów i skarpetek. Porównawcze badania nad zastosowaniem budezonidu/formoterolu lub flutikazonu/salmeterolu wykazały przewagę tej pierwszej kombinacji leków w poprawie zdolności do wykonywania prostych czynności życiowych rano. Dołączenie do budezonidu/formoterolu – tiotropium, leku antymuskarynowego zmniejszyło liczbę zaostrzeń, liczbę hospitalizacji/wizyt pogotowia, poprawiło czynność płuc, zmniejszyło liczbę wdechów, leków stosowanych doraźnie i wpłynęło na poprawę porannych czynności życiowych. Lekarze powinni bardziej zwracać uwagę na objawy i ograniczenie czynności życiowych występujące rano i odpowiednio dostosowywać leczenie.