facebook linkedin twitter
 
ISSN: 000-1323
Problemy Lekarskie/Medical Problems
Bieżący numer Archiwum O czasopiśmie Kontakt Zasady publikacji prac
3/2006
 
Poleć ten artykuł:
Udostępnij:
więcej
 
 
streszczenie artykułu:

Powracający do dializoterapii po ustaniu funkcji przeszczepionej nerki – wytworzenie nowej przetoki i inne specyficzne problemy

Wacław Weyde
,
Oleksandra Vakulenko
,
Tomasz Gołębiowski

Problemy Lekarskie 2006; 45, 3: 244
Data publikacji online: 2006/09/26
Pełna treść artykułu
Pobierz cytowanie
ENW
EndNote
BIB
JabRef, Mendeley
RIS
Papers, Reference Manager, RefWorks, Zotero
AMA
APA
Chicago
Harvard
MLA
Vancouver
 
Możliwości rekonstrukcji starej przetoki tętniczo-żylnej u chorych z pogarszającą się funkcją alloprzeszczepu nerki
Biorcy przeszczepu nerki, u których przeszczep utracił funkcję, stanowią coraz większy odsetek chorych rozpoczynających program hemodializ, dlatego też problem ponownego wykorzystania nieczynnej przetoki tętniczo-żylnej zyskuje na znaczeniu. W badaniu oceniono możliwość rekonstrukcji starej przetoki u 241 chorych, którzy w latach 1990–2005 powrócili do programu hemodializy z powodu niewydolności przeszczepionej nerki (mediana czasu przeżycia przeszczepu: 5,2 lata, zakres: 1–12 lat). Funkcjonującą przetokę na przedramieniu przed przeszczepem miało 221 pacjentów (90 kobiet i 131 mężczyzn, w wieku 21–67 lat, średnia: 54±12,7). U 112 chorych (51%) przetoka była zakrzepnięta, a u 109 (49%) przetoka nadal funkcjonowała i mogła być ponownie wykorzystana do hemodializy. Okres od zakrzepnięcia przetoki do jej rekonstrukcji sięgał od 1 mies. do 8 lat. Po ocenie unaczynienia przedramienia/ramienia stosowano następującą strategię rekonstrukcji: 1) w przypadku drożności tętnicy promieniowej i żylnej części przetoki podejmowano próbę ponownego połączenia obu naczyń powyżej miejsca zakrzepnięcia; 2) jeśli żylna część przetoki była zakrzepnięta (do miejsca połączenia z żyłami dołu łokciowego), ale widoczne było wystarczające wypełnianie się żył dołu łokciowego, łączono koniec żyły przeszywającej z tętnicą promieniową; 3) w przypadku zakrzepnięcia żylnej części przetoki i niewystarczającego wypełniania się żył dołu łokciowego wykonywano powierzchniową transpozycję żyły odłokciowej na przedramieniu, a następnie łączono ją z tętnicą promieniową.
Wyniki: Funkcja przetoki tętniczo-żylnej została przywrócona u 58 chorych (52%) przy zastosowaniu strategii 1. Dzięki strategii 2. u 17 chorych (15%) odtworzono przetokę. Strategia 3 okazała się skuteczna w u 7 chorych (6%). Łącznie 82 chorych (73%) miało zrekonstruowaną przetokę. Przetoki te były gotowe do natychmiastowego nakłuwania, poza 7 wytworzonymi z wykorzystaniem żyły odłokciowej (dojrzewanie).
Wniosek: Rekonstrukcja przetoki na przedramieniu ze starej zakrzepniętej przetoki jest możliwa u chorych z niewydolnym przeszczepem nerki, nawet jeśli przetoka była zakrzepnięta przez kilka lat.

Inne specyficzne...


Pełna treść artykułu...
facebook linkedin twitter
© 2021 Termedia Sp. z o.o. All rights reserved.
Developed by Bentus.
PayU - płatności internetowe