Dziecko zmagające się z chorobą nowotworową jest pacjentem, który ze względu na wiek rozwojowy nie ma możliwości prawidłowego rozumienia sytuacji choroby poprzez nadanie jej odpowiedniego znaczenia. W czasie długotrwałego procesu leczenia to relacje z opiekunami i obserwacja ich reakcji pozwalają mu na ocenę sytuacji, w jakiej się znajduje. Badanie miało na celu przybliżenie funkcjonowania matki dziecka chorego na nowotwór jako głównego opiekuna w czasie hospitalizacji. Skupiono się na radzeniu sobie ze stresem, źródłach wsparcia społecznego oraz cechach systemu rodzinnego. Aby otrzymać pełniejszy obraz relacji małżeńskich, o wypełnienie kwestionariuszy poproszono zarówno matkę, jak i ojca. Analiza wyników pozwoliła na wykazanie wielu zasobów, które pozwalają na prawidłowe funkcjonowanie systemu rodzinnego: wiele źródeł wsparcia społecznego, radzenie sobie ze stresem skoncentrowane na zadaniu, komunikacja małżeńska oparta na zaangażowaniu i wsparciu, wzajemna empatia. Prawidłowe funkcjonowanie matki bez wątpienia pomaga choremu dziecku w zmaganiu się z chorobą.