Schorzenia tarczycy są obserwowane ok. 5-krotnie częściej u kobiet w porównaniu z mężczyznami. Czas ich występowania przypada głównie na okres rozrodczy. Zaburzenia czynności tarczycy podczas ciąży mogą być przyczyną wielu nieprawidłowości, zarówno u ciężarnej, jak i u płodu, a później u noworodka.
Celem pracy jest przedstawienie istotnych problemów dotyczących diagnostyki i leczenia schorzeń tarczycy u ciężarnych, a także wpływu tych sytuacji na rozwój płodu i noworodka. Dzieci urodzone przez kobiety z chorobami tarczycy powinny być w okresie noworodkowym lub wczesnoniemowlęcym poddane badaniu przez lekarza endokrynologa, szczególnie pediatrę endokrynologa. Prawidłowo postawione rozpoznanie i odpowiednio wdrożone postępowanie terapeutyczne pozwoli na uniknięcie nieprawidłowości rozwojowych u tych dzieci. Przyczyni się do poprawienia ich zdrowotności i prawidłowego rozwoju w wieku późniejszym.