Streszczenie
6/2020
vol. 6
Artykuł przeglądowy
Ślad węglowy inhalatorów – co powinien wiedzieć lekarz rodzinny?
- Klinika Chorób Płuc i Reumatologii Dziecięcej, Uniwersytet Medyczny w Lublinie
- Katedra Inżynierii Procesów Zintegrowanych, Wydział Inżynierii Chemicznej i Procesowej, Politechnika Warszawska
- Klinika Chorób Wewnętrznych, Astmy i Alergii, Uniwersytet Medyczny w Łodzi
- II Klinika Chorób Płuc, Instytut Gruźlicy i Chorób Płuc w Warszawie
- Katedra Prawa Międzynarodowego i Europejskiego, Uczelnia Łazarskiego w Warszawie
- Zakład Prawa Medycznego, Uniwersytet Medyczny w Łodzi
- Katedra i Zakład Medycyny Rodzinnej, Warszawski Uniwersytet Medyczny
- Przewodniczący Koalicji Lekarzy i Naukowców na rzecz Zdrowego Powietrza
- Katedra i Zakład Medycyny Rodzinnej, Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich we Wrocławiu
Data publikacji online: 2021/02/08
Przedstawiono zagadnienie emisji gazów cieplarnianych (tzw. ślad węglowy) związanej z inhalatorami stosowanymi w medycynie. Największy ślad węglowy mają inhalatory ciśnieniowe dozujące (pMDI) z propelentem HFA 134a (wszystkie na polskim rynku), następnie inhalator płynowy dozujący (MDLI) oraz inhalatory suchego proszku (DPI). Należy utrzymać dostępność wszystkich rodzajów inhalatorów, gdyż są grupy chorych, którzy nie mogą korzystać z DPI. Zalecana jest ostrożność i kierowanie się aktualną wiedzą medyczną w przypadku zamiany inhalatorów pMDI na DPI u chorych na astmę czy przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POChP). Potrzebny jest skuteczny i bezpieczny system recyklingu inhalatorów wszystkich typów.
Słowa kluczowe
ślad węglowy, efekt cieplarniany emisji, inhalator ciśnieniowy dozujący, inhalatory suchego proszku, zamiana inhalatorów, astma, POChP
Indeksowane w
Zintergrowane z