Spontaniczny wzrost ostateczny w grupie pacjentów z niskorosłością idiopatyczną

Wstęp
Niskorosłość idiopatyczna definiowana jest jako wzrost < –2 odchylenia standardowe (SD) dla wieku i płci, przy jednoczesnym wykluczeniu innych przyczyn niskorosłości, takich jak choroby przewlekłe, zaburzenia endokrynologiczne czy zaburzenia uwarunkowane genetycznie. Celem badania była ocena wzrostu ostatecznego (FH) w grupie pacjentów z niskorosłością idiopatyczną.

Materiał i metody
Pacjenci zostali włączeniu do grupy badanej po spełnieniu następujących kryteriów: • wzrost < –2 SD lub różnica pomiędzy wzrostem pacjenta a wzrostem docelowym wyliczanym na podstawie wzrostu rodziców (TH) o co najmniej –1 SD; • stężenie hormonu wzrostu > 10 ng/ml, w teście stymulacyjnym lub w ocenie po zaśnięciu; • brak chorób przewlekłych mogących powodować niskorosłość; • wykluczony zespół Turnera lub brak cech sugerujące inne zaburzenia uwarunkowane genetycznie. Przeanalizowano dane auksologiczne 16 z 22 pacjentów z niskorosłością idiopatyczną z zakończonym procesem wzrastania (13 dziewcząt i 3 chłopców).

Wyniki
Średni FH w grupie badanej wynosił 150,9 cm, a średni FH SDS –2,85. Analiza statystyczna wykazała pozytywną korelację pomiędzy FH oraz prognozowanym wzrostem ostatecznym na podstawie wieku kostnego (PAH) wyliczonym na podstawie wieku kostnego ocenionego w okresie przedpokwitaniowym (r = 0,905, p < 0,001) oraz pomiędzy FH i PAH wyliczonym w oparciu o drugą oceną wieku (r = 0,780, p = 0,13). Analiza statystyczna wykazała pozytywną korelację pomiędzy FH SDS i wskaźnikiem odchylenia standardowego wzrostu (height SDS) w wieku 4 i 6 lat (r = 0,749, p = 0,033 oraz r = 0,946, p < 0,001).

Wnioski
Prognozowany wzrost ostateczny oceniany na podstawie wieku kostnego wykonanego w okresie przedpokwitaniowym i wskaźnik odchylenia standardowego wzrostu ostatecznego w wieku 4 i 6 lat mogą być pomocne przy prognozowaniu wzrostu ostatecznego wśród pacjentów z niskorosłością idiopatyczną.



Introduction
Idiopathic short stature (ISS) is defined as a height more than two standard deviations (SD) below the mean for age and sex for population group without evidence of a systemic, endocrine, nutritional, or genetically determined disorder. The study aimed to analyze the final height (FH) in a group of patients with ISS.

Material and methods
The inclusion criteria were as follows: • height < –2 SD or difference between height and target height (TH) calculated based on parents' height more than –1 SD; • growth hormone secretion above 10 ng/ml in stimulation tests or after falling asleep; • absence of chronic diseases that could be the cause of short stature; • Turner syndrome excluded, and lack of signs suggesting other genetically determined disorders. We evaluated the auxological data of 16 patients among 22 patients with ISS (13 girls and 3 boys) who completed the growth process.

Results
The mean FH in the study group was 150.9 cm, the mean FH SDS was –2.85. Statistical analysis revealed a positive correlation between FH and predicted adult height based on prepubertal bone age (r = 0.905, p < 0.001) and a second evaluation of bone age (r = 0.780, p = 0.13). Statistical analysis revealed a positive correlation between FH SDS and height SD score (height SDS) at the age of 4 and 6 years (r = 0.749, p = 0.033 and r = 0.946, p < 0.001).

Conclusions
Predicted adult height on prepubertal bone age and the height standard deviation score at the age of 4 years and 6 years can help estimate final height in a group of patients with idiopathic short stature.