Wstęp

Osobowość typu D jest uznawana za jeden z czynników mogących wpływać na jakość życia i stan zdrowia człowieka. Ocena stabilności cech osobowości typu D w czasie ma istotne znaczenie w kontekście zdrowia publicznego, ponieważ może dostarczyć informacji dotyczących ich potencjalnej roli jako predyktorów rozwoju chorób.

Materiał i metody

W badaniu uczestniczyły 152 osoby – 60 mieszkańców osiedla domów jednorodzinnych w Czeladzi-Piaskach oraz 92 studentów kierunku lekarskiego Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach. Analizą statystyczną objęto dane zebrane od osób w wieku 19–76 lat. Wykorzystano polską wersję kwestionariusza DS-14. Badanie miało charakter powtarzanych pomiarów. Statystyczną istotność różnic oceniano przy użyciu testu c², dokładnego testu Fishera oraz testu U Manna-Whitneya. W celu oceny zgodności wyników obliczono współczynnik k. W celu oceny różnic w częstości występowania cech osobowości typu D pomiędzy kolejnymi pomiarami zastosowano test Q Cochrana. Analizę statystyczną wykonano w programie Statistica 13.3.

Wyniki

Wykazano, że cechy osobowości typu D częściej występowały w grupie mieszkańców osiedla niż w grupie studentów. Ocena zgodności rozpoznawania cech osobowości typu D w grupie mieszkańców wykazała bardzo dobrą powtarzalność po miesiącu oraz dobrą powtarzalność po roku obserwacji. W grupie studentów po miesiącu oraz po roku od pierwszego pomiaru wykazano dobrą powtarzalność wyników. Po 2 latach obserwacji wykazano umiarkowaną powtarzalność.

Wnioski

Cechy osobowości typu D wykazywały wysoką powtarzalność w grupie osób starszych, natomiast w grupie młodszej obserwowano niższą zgodność w dłuższej obserwacji. Częstość występowania cech osobowości typu D nie ulegała istotnym zmianom w kolejnych pomiarach. Wyższy odsetek cech osobowości typu D
obserwowano wśród młodszych uczestników badania.